معرفی و نقد کتاب «ساخته شدن فرهنگ های در تبعید؛ کانال های تلویزیونی ایرانی در لس آنجلس»

نوع مقاله : نقد کتاب

نویسنده

دانشجوی دکتری ارتباطات، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه تهران

چکیده

کتاب «ساخته شدن فرهنگ های در تبعید؛ کانال های تلویزیونی ایرانی در لس آنجلس » نوشتۀ حمید نفیسی به وسیلۀ انتشارات دانشگاه مینه سوتای آمریکا در سال 1993 به چاپ رسیده است. این پژوهش یک مطالعۀ موردی مفصل و قوم نگارانه بر روی برنامه های تلویزیونی ای است که برای ایرانیانِ مهاجرت کرده در لس آنجلس تولید می شود. کتاب «ساخته شدن فرهنگ های در تبعید» به این موضوع می پردازد که چگونه تلویزیون سعی دارد از طریق ایجاد تعامل بین امر نو و امر کهن، فردگرایی و سنت گرایی و میان بت واره کردنِ سرزمین گمشدۀ مادری و پذیرش مصرف گرایی ایالت متحده به ایرانیان مهاجر و بی وطن کمک کند تا وضعیت تبعید را به قومیت و وضعیت در آستانه بودن را به ادغام در جامعۀ میزبان تبدیل کنند. این کتاب با شاخه های متنوع مطالعات فرهنگی از جمله مطالعۀ تلویزیون، تحلیل جهانی شدن، جهان وطنی و چندفرهنگی بودن در تعامل است.

عنوان مقاله [English]

Reviewing the book of “The Making of Exile Cultures; Iranian Television in Los Angeles”

نویسنده [English]

  • Milad Mousavi Haghshenas
Ph.D. Student, Department of Communication, Faculty of Social Sciences. University of Tehran
چکیده [English]

“The Making of Exile Cultures” book that we will discuss here was published by the University of Minnesota Press. This research is a case study, a detailed and ethnographic study of television programs that are produced for immigrant Iranians and seen by the same individuals.
This study examines how television seeks to help immigrants and expatriates in exile by engaging the interplay between the new and the old identity, individualism and traditionalism, and the fetishism of the lost motherland and acceptance of US consumerism. To transform exile into ethnicity and liminality into integration in the host community.
This book deals with a variety of cultural studies, including television study, globalization analysis, cosmopolitanism, and multiculturalism. Naficy, By studying ethnography among immigrant and resident Iranians in Los Angeles, has found that television among them has become a part of public and private practice. And like a qiblah or temple that shows the sacred symbols of the motherland.